Gry fabularne- krótki opis

Co to jest RPG?

Gra fabularna (inaczej RPG, z ang. role-playing game, często zwana potocznie erpegiem lub rolplejem) – gra, w której gracze (od jednego do kilku) wcielają się w role fikcyjnych postaci. Cała rozgrywka toczy się w fikcyjnym świecie, istniejącym tylko w wyobraźni grających. Jej celem na ogół jest rozegranie gry – rozwinięcie fabuły nieznanego im scenariusza i osiągnięcie umownie określonych, lub indywidualnych celów, przy zachowaniu wybranego zestawu reguł, zwanego mechaniką gry.

Na czym polega RPG?

Gry fabularne angażują graczy w odgrywanie pewnej, wybranej roli – udawanie, że jest się kimś innym – na potrzeby rozrywki. Dzięki temu możemy doświadczyć w grze niezwykłych przygód i wielkich emocji. Możemy też zmierzyć się z ciekawymi zagadkami intelektualnymi, problemami etycznymi lub popisać zdolnościami aktorskimi… a wreszcie przekonać się, jak to jest, być kim innym. W RPG mamy nieograniczone możliwości.

Gra taka różni się jednak od teatru czy dramy. Tutaj nikt nie narzuca uczestnikom, co kto ma mówić, nie obowiązuje też żaden ścisły scenariusz kolejnych wydarzeń. Postacie graczy znajdują się razem w umownej, fikcyjnej rzeczywistości, wspólnie wyobrażanej sobie przez wszystkich uczestników. To, co będą robić, zależy wyłącznie od samych graczy. Ich możliwości są ograniczone jedynie realiami świata, w jakim toczy się gra. RPG przypomina wspólne wymyślanie opowieści, jest jednak pełne dynamizmu i zaskakujących zwrotów akcji. Każdy uczestnik wprowadza do gry swoje pomysły, co może czynić jej przebieg gwałtownym i trudnym do przewidzenia. Ponieważ wiele z rzeczy, jakie chcieliby zrobić gracze swoimi postaciami mogłoby być trudne lub nawet niebezpieczne w odgrywaniu, wystarczy, że opiszą swoje działania, opowiedzą o tym. Z kolei gesty czy rozmowa postaci mogą i powinny być odgrywane na żywo. Dodaje to wiarygodności i pozwala czerpać z gry więcej satysfakcji.

Jak zacząć grę?

Warto zacząć od zapoznania się z dostępnymi podręcznikami, opisującymi świat gry, proces tworzenia postaci i zbiór reguł. Istnieją branżowe sklepy RPG, niektóre księgarnie posiadają osobne, poświęcone temu hobby działy. Ewentualnie pozostają internetowe sklepy wysyłkowe. Lepiej jednak przed kupieniem zagrać z osobami już znającymi się na rzeczy. Posiadanie własnego podręcznika nie jest konieczne, dla dobrej zabawy wystarczy ołówek, odbitka ksero karty postaci (do dostania u dowolnej grupy graczy) i – najważniejsze – zapał do gry.

Większość systemów RPG została wydana w postaci książki zawierającej opis świata, porady dla grających oraz zasady rozstrzygania sytuacji niepewnych. Jednak, w przeciwieństwie do klasycznych gier, w RPG „zasady” nie są sztywnym zbiorem reguł, ale raczej pomocami, z których korzysta się wedle uznania. Przed rozpoczęciem gry każdy gracz wymyśla sobie postać, ustala jej zdolności i wygląd, zachowanie i stan posiadania. Pomogą w tym właśnie zasady z podręcznika wybranej gry. Postać jest niejako rolą do odegrania.
Aby zabawa przebiegała sprawnie, potrzeba osoby szczególnie dbającej o całość. Otóż jeden z uczestników musi przyjąć na siebie trudne i odpowiedzialne zadanie prowadzenia gry.

Co to znaczy „prowadzić grę”?

Prowadzący grę, zwany zwyczajowo Mistrzem Gry, choć istnieje również bardziej uszczegółowiona tytulatura (np. Strażnik Tajemnic, Przewodnik Podziemi, czy Narrator), ma przed sobą szereg szczególnych zadań. Nie tworzy sobie postaci, ponieważ musi pozostać uczciwym i bezstronnym arbitrem. Przed grą powinien opracować przynajmniej ogólne ramy wydarzeń, jakie planuje wprowadzić do gry i znać charakterystykę zaangażowanych w nie postacie. Podczas rozgrywki wymyśla na bieżąco wydarzenia i opisuje je „z punktu widzenia” postaci graczy, jest gwarantem konsekwencji ich poczynań.

Jak przebiega gra?

Prowadzący opowiada graczom o bieżącej sytuacji w świecie gry, ustala szczegóły, wskazuje gdzie znajdują się ich postacie i co się dzieje wokół nich. Każdy gracz natomiast, stara się mówić jako swoja postać i opisywać jej działania. Każdy może w dowolnej chwili zgłosić deklarację, co jego postać zamierza uczynić. Jeśli chce np. otworzyć drzwi mówi po prostu: „Otwieram te drzwi”. Prowadzący musi już wiedzieć lub wymyślić na poczekaniu, co znajduje się za nimi -i stosownie opisać sytuację. Przykładowo, jeśli uzna, że są zamknięte, powinien powiedzieć: „Naciskasz klamkę, ale drzwi są zamknięte.” .
Gdy mija dłuższy czas w świecie gry pozbawiony istotnych wydarzeń prowadzący może go podsumować, np. reszta popołudnia minęła wam spokojnie.
Po kilku godzinach czasu rzeczywistego prowadzący zawiesza grę w wybranym przez siebie momencie i wszyscy umawiają się na kontynuację gry, jakby na kolejny odcinek przygód postaci graczy.
Poza opisywaniem fikcyjnej rzeczywistości i rozstrzyganiem działań postaci prowadzący odgrywa także wszystkie postacie niezależne (nieprowadzone przez innych graczy). Musi opisywać działania „statystów” – innych postaci ze świata gry, ale i mówić w ich imieniu, prowadząc rozmowę z postaciami graczy, gdy tylko do niej dochodzi.

O czym muszą pamiętać grający?

Przede wszystkim o tym, że celem RPG nie jest konkretna wygrana, ale możliwość doświadczenia wspaniałych przeżyć. Prowadzący ani inni gracze nie są dla siebie przeciwnikami. Nawet, jeśli dochodzi do walki między postaciami, jest to tylko część gry. Dobry gracz, niczym aktor, musi oddzielać osobiste uczucia od uczuć odgrywanych w swojej roli. Prowadzący powinien także dbać o postacie graczy, aby miały szansę zaistnienia w tworzonej wspólnie historii, a przede wszystkim dostarczać graczom tego, czego oni od gry oczekują.

Więcej nie warto czytać…

Najbardziej fascynujące w grze fabularnej jest to, że toczy się ona w wyobraźni graczy. A ta jest wspaniałym budulcem, który pozwala tworzyć coś z niczego, przeżywać i w szczególny sposób uczestniczyć w opowiadanych przez siebie wydarzeniach. Sam opis nie jest w stanie oddać wszystkich aspektów gier RPG, wyzwalanych w tych chwilach emocji i radości, którą dzielą się ich uczestnicy.

…resztę trzeba zobaczyć.

na podstawie zasobów http://smoczegniazdo.xt.pl