The Esoterrorists

Sławomir Wrzesień ,  15 kwietnia 2009

The Esoterrorist to stosunkowo nowa gra Pelgrane Press, której autorem jest Robin D. Laws. Została wydana w listopadzie 2006 roku. Książeczka (zaledwie 88 stron A4) zawiera po raz pierwszy publikowaną mechanikę GUMSHOE, zarys świata i przykładowy scenariusz.

Zarys świata

W The Esoterrorist gracze wcielają się w członków jednego z elitarnych zespołów śledczych powołanych do zwalczania nowego rodzaju terrororyzmu wykorzystującego mistycyzm, ezoterykę, magię, demonologię. Ich celem jest prowadzenie dochodzeń w sprawach rodem z serialowego Archiwum X, odnalezienie sprawców i ich mocodawców, zlokalizowanie i samodzielne zlikwidowanie zagrożenia lub wezwanie grupy uderzeniowej z bardzo ciężkim sprzętem.

Ordo Veritatis (Zakon Prawdy), bo tak nazywa się tajne stowarzyszenie, które walczy z ezoterroryzmem zapewnia bohaterom wszelką pomoc. Każdorazowo otrzymują fałszywą tożsamość i informacje o nowo wszczętym dochodzeniu, którą przekazuje im jeden z wysokich rangą oficerów, często były śledczy – każdy z nich niezmiennie przedstawia się jako Pan lub Pani Verity (Prawda).

Ukrywanie prawdziwej tożsamości jest niezwykle ważne – ezoterroryści zawsze z niekłamaną przyjemnością wymordują rodzinę i przyjaciół śledczego, nasyłając na nich nieustępliwe potworności.

Ezoterroryzm niegdyś wyglądał zupełnie inaczej. Niezorganizowani poszukiwacze mistycznych tajemnic praktykowali drobne rytuały. Ich potęga rozkwitła w latach 90., gdy skończyła się zimna wojna. Rytualiści wykorzystali postępującą globalizację, elektroniczne media i szybkie tempo zmian społecznych. Ich moce, z zaledwie wpływania na ludzką wolę, rozwinęły się do poziomu pozwalającego osłabić całun granicy między tym co normalne i nadprzyrodzone. To przez jego rozdarcia do naszego świata przywołują potworności. W świecie, gdzie wampiry są obecne w popkulturze, a Przedwiecznych można kupić jako pluszowe zabawki, oswojone potwory nie są już w przerażające, więc stwory przywołane przez Ezoterrorystów choć mogą przypominać demony, duchy lub żywe trupy, są zawsze wypaczone w nieoczekiwany sposób.

Mechanika

Specjalnie skonstruowana mechanika (GUMSHOE, co można przetłumaczyć jako „gliniarz”) ma ułatwiać prowadzenie przygód detektywistycznych. Umiejętności podzielone zostały na ogólne i śledcze.

Ogólnych używa się na stosunkowo prostych zasadach – rzucamy kostką sześcienną (k6) i dodajemy kilka punktów (gracz decyduje ile) z puli odpowiedniej umiejętności (mają szeroki zakres, np. Driving, Shooting). Punkty te regenerują się albo następnego dnia (np. Athletics), albo po zamknięciu śledztwa (np. Filch). Wynik równy lub większy od poziomu trudności (od 2. do 8.) oznacza powodzenie akcji.

Umiejętności śledcze działają podobnie, ale już samo zadeklarowanie ich użycia gwarantuje sukces. Punkty z puli mogą jedynie dać graczom dodatkowe wskazówki, ale już samo posiadanie i użycie umiejętności zapewnia, że nie utkniemy z historią w martwym punkcie. Pule regenerują się po zakończeniu śledztwa.

Tworzenie postaci

Gracz otrzymuje pulę 60 punktów do rozdziału na umiejętności podstawowe (jest ich 13) i od 20 do 32 punktów na śledcze (jest ich 38) w zależności od liczebności drużyny. I to wszystko – postać jest praktycznie gotowa. To o tyle ważne, że śmiertelność postaci jest wysoka. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by natychmiast stworzyć sobie kolejną i prawie od ręki wprowadzić ją do gry.

Scenariusz

Ze względu na sposób działania mechaniki GUMSHOE scenariusze należy budować nieco inaczej niż zwykle. Poszczególne sceny są między sobą powiązane kluczowymi wskazówkami, których zdobycie wiąże się z użyciem konkretnych umiejętności śledczych. Stąd dość ważne jest by postaci uzupełniały się umiejętnościami. Dodatkowo poszlaki mogą prowadzić do scen pobocznych. Taka budowa powoduje, że całość może się potoczyć w bardzo odmienny sposób, a sceny występować w różnej kolejności.

Słowem podsumowania

The Esoterrorist to gra przeznaczona dla ludzi lubiących rozwiązywać zagadki kryminalne, kosztem ograniczenia odgrywania bohatera. Brak tu możliwości do wykazania się spektakularnymi umiejętnościami podczas walki i prowadzenia bogatych wątków społecznych. Cel gry to przede wszystkim rozwiązanie zagadki i zastosowana mechanika dość dobrze wspiera ten aspekt.

GUMSHOE wykorzystano w kolejnych produkcjach Pelgrane Press, takich jak The Trail of Cthulhu, Fear Itself, Mutant City Blues. Więcej o nich można dowiedzieć się ze strony wydawnictwa, do czego potencjalnych graczy szczerze zachęcam.

Odpowiedzi możesz śledzić za pomocą RSS 2.0. Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.